Partir c’est mourir un peut

U heeft ons even moeten missen. We hadden het erg druk met afscheid nemen van ons campingterrein. Het nemen van zo’n besluit was al niet eenvoudig, de uitvoering van sluiten van het terrein daarna heeft nog wel wat werk en hoofdbrekens gekost. Zo moest de website worden aangepast, kritisch worden gekeken naar ons concept, alle verschillende instanties op de hoogte worden gebracht en alle teksten, mailings, borden, flyers etc een nieuwe make-over krijgen. Al met al was het veel meer werk als we gedacht hadden waardoor het even geduurd heeft voor u weer iets van ons hoorde.

Maar we zijn er nog steeds. Na een niet al te beste zomer met hetzelfde aantal overnachtingen als het jaar daarvoor, wat ons gesterkt heeft in het besluit dat het goed is dat we met de camping stoppen. Vol energie voor de studio en het koken. Vanaf oktober beginnen we met het ontvouwen van onze plannen. We hebben gekeken naar de workshops, gaan beginnen met kooklessen, pasten het menu aan, onze openingstijden  en hebben vergunningen aangevraagd voor verbouwingsplannen. Kortom er staat nog wel iets te gebeuren.

Koken, lekker eten en mensen daarvan laten genieten is nog steeds onze grote passie en daar hebben we nu alle tijd voor. Bourgondiërs als we zijn genieten we nog steeds van al het lekkers uit de streek op ons mooie plekje. Want ook al zijn we dan een beetje gestorven bij het afscheid nemen van de camping, zijn we zeer gemotiveerd uit de spreekwoordelijke as verrezen om onze nieuwe plannen in de praktijk te brengen.

Wij hebben enorm veel zin om u te laten meegenieten van onze plannen. We houden u

 

graag op de hoogte.gdh_idc_9968ok

Een bourgondische groet, Martina en Ron

Advertenties

Het is er echt weer voor!

Druilerig, winderig en een beetje waterkoud. Het heeft vandaag het grootste gedeelte van de dag geregend. Het recept was al een beetje naar de achtergrond verdwenen, maar goede dingen moet je in ere herstellen en daarom zetten wij het weer op onze kaart. Het Zeven Zaligheden Captain’s Dinner. In de tijd dat Ron bij een cateringbedrijf werkte maakte hij dit regelmatig. Bonen zijn niet alleen leverancier van vezels, antioxidanten, eiwitten, vitaminen en mineralen, maar daarnaast vinden wij ze vooral gewoon erg lekker.

Het Captain’s dinner stamt uit de tijd van de Engelse handelscompagnieën en de Nederlandse VOC (Verenigde Oost-Indische Compagnie). Zeelieden waren langdurig op reis en in de vochtige scheepsruimen zou voedsel snel beschimmelen en bederven.

De gewone bemanning leefde voornamelijk op de rantsoenen van scheepsbeschuit (harde droge koeken), peulvruchten en spekvet die aan boord verstrekt werden.

De kapitein kon het zich echter veroorloven om wat luxere, maar goed houdbare, gezouten mager spek, mosterd en ingemaakt ‘tafelzuur’ mee op reis te nemen, onderdelen van een smakelijk ‘Captain’s dinner’.

Het Zeven Zaligheden Captain’ s Dinner bestaat uit bruine bonen met 7 zalige toevoegingen. Je kunt kiezen uit de vegetarische variant en de variant met mals scharrelvarkenvlees. De bruine bonen zijn heerlijk gestoofd op ons petroleumstelletje in een heerlijke groentenbouillion met daarbij:

  • gefruite uitjes, lekker knapperig
  • verse roden uitjes, zoet en licht pittig
  • ons huisgemaakt Hammerspek; niet te zout, goed gekruid en langzaam gegaard in de oven
  • ons zelf gemaakt zoetzuur van courgettes uit eigen tuin, naar oma’s recept
  • Twentse mosterd van de mosterdmolen van Knobben
  • zelf gemaakte piccalilly
  • en stroop en lekkere toevoeging bij alle hartige garnituur

Het is nog steeds jammer dat we geen geurblog’s hebben, want ik kan je verzekeren, door alle lekkere geurtjes die op het moment van schrijven van dit blog door de keuken zweven krijg je vanzelf trek. Je raadt dus vast wat wij gegeten hebben vandaag.

Een bourgondische groet van Ron en Martina

 

Hoe stads kun je zijn?

Jullie weten het vast al lang, maar Ron en ik komen uit de stad. We zijn met minimalistisch groen opgegroeid, namelijk de planten op de vensterbank en o ja bij Ron thuis hadden ze postzegel van een tuintje. Jullie weten natuurlijk ook dat wij nu op de Zeven Zaligheden wonen en iets meer groen hebben als waar we verstand van hebben.

Omdat we nu al die ruimte hadden wilden we een moestuin. De kenners onder jullie keken ons meewarig aan en wisten natuurlijk meteen dat dat een hele opgave zou worden. Maar ja toen waren Ron en ik nog niet gehinderd door de nodige moestuin kennis. Inmiddels 3 seizoenen verder zijn wij dat wel, en hoe.

De indeling van de tuin heeft al 3 seizoenen een verandering ondergaan en is nu eindelijk naar ons zin. Ron is voorzichtig begonnen met het aanleggen van paden, zodat we niet altijd meer tot aan ons enkels in de modder staan als we eens willen kijken na een buitje regen. Is bovendien ook fijner voor onze gasten, als wij ze vragen om voor een kookworkshop wat kruiden uit de tuin te halen. Toch jammer als je mooie schoenen na een heerlijke avond koken niet meer schoon te krijgen zijn. Klei is dus zowel een zegen als een vloek wel te verstaan.

Wat er in de tuin komt te staan is nog elk jaar een verrassing. We hebben heel lief van vele mensen plantjes en zaden gekregen. Met de plantjes komt het over het algemeen wel goed. Die herkennen we wel en koesteren we dan ook. Inmiddels herkennen we de meeste ook wel en weten we ook de juiste namen. De bordjes, natuurlijk voor de gasten ;-), die we erbij hebben gezet helpen uiteraard ook een handje in de goede richting.

Met zaden is het weer een heel ander verhaal. Gezien het feit dat we vaak weinig tijd hebben, zaaien we meestal niet voor, maar direct in de volle grond. Onze grond is gezond en we zijn altijd verheugd als er weer iets uit de grond komt. Helaas herkennen we niet altijd direct het verschil in onkruid en het uitgekomen zaadje. Menig plantje heeft het om die reden dus helaas niet overleeft. Met wat wel blijft zijn we dan ook weer erg blij.

Maar ja die tijd, ik zei het al eerder. We komen lang niet altijd toe aan wat we willen. Na een hele winter heerlijk genoten te hebben van stamppot van onze eigen boerenkool, of onze boerenkoolsoep of onze gestoofde boerenkoolgroente bij een heerlijk braadstuk, zijn de boerenkoolplanten in het voorjaar doorgeschoten. En eigenlijk vonden we het resultaat daarvan zo leuk dat we besloten hebben de planten tot na de bloei te laten staan. We waren eigenlijk heel nieuwsgierig hoe de plant er dan uiteindelijk zou uitzien. En we hebben genoten. Een prachtige gele tros bloemen bovenop de plant is het resultaat.

Bijkomend voordeel: onze bijtjes waren er blij mee. Zo vroeg stuifmeel kunnen vinden gelijk met de paardenbloemen was voor hun een feest.

Nu weet u misschien nog niet dat wij alles wat er bij ons groeit en bloeit ook proeven en kijken of het eetbaar is. Aangezien wij nog wel wat langer willen genieten van de Zeven Zaligheden zoeken wij wel eerst op dat wat wij in ons mond stoppen niet giftig voor ons is.

Als de smaak ons bevalt zoekt Ron hier een leuk gerecht bij en dat leidt vaak weer tot verrassende combinaties. Zo hadden we dus dit voorjaar een heerlijk frisse salade met bloemetjes van boerenkool met een heerlijke sinaasappeldressing en honing. Een mooi partnerschap.

Blij met dit resultaat hebben we besloten van alle planten die we hebben er 1 te laten doorschieten om te kijken wat eruit komt en wat we er mee kunnen doen. Wij delen graag in onze rijkdom en leren graag van jullie enorme kennis als gasten, dus kom gerust eens langs om te kijken en ons van advies te voorzien. En als het u bevalt waag dan eens een poging om van de verrassende gerechten te genieten in ons restaurant. Ik kan u verzekeren dat het eten fantastisch smaakt als u op ons terras kunt uitkijken op de moestuin in een gezellig zonnetje. Het weer kunnen we natuurlijk niet regelen, het lekker eten wel.

Een bourgondisch groet van Ron en Martina

 

 

Waarom wij een huiskamerrestaurant hebben!

Simpel. We hebben een hekel aan verspilling.

Dat verklaart niet alles, maar het is wel de hoofdreden. Ron heeft jaren als chefkok gewerkt bij verschillende soorten horeca gelegenheden en heeft daar jaren gezien hoeveel eten er wordt weggegooid. Ik heb jaren gewerkt in de gezondheidszorg en ook daar is voedselverspilling helaas aan de orde. En wij proberen daar op onze eigen bescheiden manier iets aan te doen.

Want hoe werkt dat dan? Lees de 5 redenen waarom wij dit doen.

Dagmenu.

We hebben in ons restaurant een dagmenu gebaseerd op de producten van het seizoen. We koken zo veel mogelijk met producten uit de streek. Het stoort ons enorm dat alle producten het hele jaar verkrijgbaar zijn. Sperzieboontjes uit Egypte smaken nu eenmaal in de winter echt niet zo lekker als uit eigen tuin in september. En omdat we eigen moestuin hebben kunnen we het weten. Dus koken we bijvoorbeeld met bonen, kool en penen. Die smaken het beste nu en de bereidingswijzen ervan zijn oneindig. Minder verspilling voor het milieu en betere smaak. We beschrijven alleen het hoofdgerecht voor een deel. Dat geeft ons de ruimte om met de andere producten die we hebben het voorgerecht of het dessert te maken. Weinig verspilling dus. Wat wil je nog meer.

Reserveren

We willen graag weten op hoeveel gasten wij per dag kunnen rekenen. Daarmee kunnen wij heel gericht inkopen en dat bespaart geld, eten en het milieu. We weten daarmee ook of we personeel moeten inhuren. We gaan ervoor alles zoveel mogelijk zelf te doen, dat past bij ons en behoudt de persoonlijke sfeer die wij zo belangrijk vinden. Dat is tevens fijn voor uw portemonnaie want daarmee kunnen wij de prijs laag houden. Door onze persoonlijk aandacht maken we het eten wel zo smakelijk mogelijk dus daar besparen we niet op.

Alles wordt hergebruikt.

We hebben persoonlijk enorm moeite met het weg gooien van goed eten. Dus stellen wij ons als eis dat we alles zo veel mogelijk hergebruiken. Dat zou kunnen betekenen dat u bijvoorbeeld de volgende een heerlijke soep krijgt met de groente die over zijn van de vorige dag. Of een smakelijke salade waarin deze groenten zijn verwerkt.

We proberen door wecken, drogen, fermenteren, inkoken, verwerken tot chutney’s alles zo optimaal mogelijk te gebruiken. Ron droogt zelfs schillen van groente om er later poeder van te kunnen maken dat wordt gebruikt als kruiden op het eten.

Wat we echt niet meer kunnen gebruiken gaat op de composthoop. Dat gaat dan vervolgens weer op de moestuin en geeft zo extra smaak aan onze eigen groente.

No waste Networklogo_nowastenetwork11

Om nog meer te kunnen doen aan verspilling hebben we ons aangesloten bij het No Waste Network. Het No Waste Network is een initiatief van het Ministerie van Economische Zaken. Zij werken nauw samen met de Alliantie Verduurzaming Voedsel, Wageningen UR en andere stakeholders.

De missie is het voorkomen van voedselverspilling en het optimaal gebruiken van reststromen. Er worden hier aan ondernemers handige tools aangeboden om verspilling tegen te gaan. We leren dus nog iedere dag.

We vinden het super leuk

Dat is natuurlijk de voornaamste reden. We hebben maar 24 plaatsen voor gasten in de winter. In de zomer kunnen we er wel meer kwijt want dan is er ons heerlijke terras. De persoonlijke aandacht die wij kunnen besteden aan ons eten, onze entourage en onze gasten is de aller belangrijkste reden. Tuurlijk het is hard werken, maar dat vinden we niet erg. Het feit dat wij onze gasten zien onthaasten, genieten van onze maaltijden, de gemoedelijke sfeer, de onverwachte verrassingen en de persoonlijke aandacht is onze grootste drijfveer. Dus als het aan ons ligt gaan we er nog lang mee door.

Een bourgondische groet van Ron en mij

Martina Ingenkamp De Zeven Zaligheden