Een heerlijke mislukking

Zeg Ron, we hebben een hele grote mispelboom in de tuin staan. Nu weet ik helemaal niet wat ik met die mispels moet doen. Sterker nog, ik weet eigenlijk niet eens echt wanneer ik ze moet plukken. Ik vind het echter heel zonde dat ze elk jaar gewoon eraf vallen, verrotten op de grond, waardoor ik een hoop troep heb in de tuin. Kun jij er niet wat mee verzucht de buurvrouw.

Nou wisten wij ook niet precies wat mispels waren, hoe en wanneer je ze moest plukken en wat je er van kon maken. Maar het internet is geduldig en wikipedia een bron van informatie, dus opzoeken is zo gebeurd.

Beschrijving: laat de mispels aan de boom hangen tot de eerste vorst eroverheen is geweest. Als ze zacht aanvoelen kunnen ze worden geplukt en verwerkt. Wachten duurt dan lang. De mispels hangen daar mooi te zijn, maar de nachtvorst laat op zich wachten. De buurvrouw verzekerd ons dat ze het echt in de gaten houdt en zodra de mispels rijp zijn ze echt voor ons gaat plukken.

En ja hoor, we komen terug van boodschappen doen en daar staan ze te pronken voor de deur. Twee kratten gevuld met mispels. We zijn er blij mee. Bij de keuring vinden wij echter dat ze nog wel tamelijk hard zijn en echt zacht voelen ze niet aan. Dus worden de mispels naar zolder verbannen. En compleet vergeten.

Na een maand of wat komt de buurvrouw voorbij. Zeg Ron, heb je nog iets met de mispels kunnen doen. Met schaamrood op de kaken moeten we bekennen dat we ze echt vergeten zijn en beloven natuurlijk er direct iets me te gaan doen. Zo gezegd zo gedaan. De mispels waren net tegen het verrotten aan, maar dat bleek helemaal in orde.

Dus mispels in water gekookt, sap gefilterd, ingrediënten erbij voor gelei en koken maar. En dan gaat het helemaal mis. Er kookt en borrelt van alles, maar het wordt vooral geen gelei. De smaak is fantastisch, maar ja het wordt niet dik. Misschien als het afgekoeld is? Morgen maar eens kijken. Eigenlijk weten we wel beter.

De volgende dag is het sapje nog net zo dun als de dag ervoor en we weten eigenlijk niet wat we ermee moeten doen. Weggooien is zonde, maar als sap is het smaak net niet lekker genoeg. We duiken wederom het internet op, zonder goede adviezen te vinden deze keer. Ron besluit het mengsel in te koken. Gaande dit proces karamelliseert het sapje tot een mooie bruine kleur en de smaak wordt geweldig.

En dan begint het leukste proces, wat kunnen we dan allemaal met dit sapje doen. We proeven het bij van alles: kaas, spekpannenkoeken, bakbloedworst enz, enz. We hebben zelf een aantal favorieten en besluiten deze in het maandmenu van februari te verwerken.

Kijk daarom doen wij dit nu zo graag. We krijgen een mooi product, gaan het verwerken, het mislukt maar dan blijken de mislukkingen zelfs ook nog heerlijk te smaken. Wie kan dat nou zeggen.

Komt u proeven hoe lekker onze mislukking geworden is? O ja we zijn de buurvrouw niet vergeten hoor. We hebben heerlijk een flesje siroop en gelei voorbij gebracht. De feedback was positief.

Een bourgondische groet van Ron en Martina

 

Advertenties

Bah, beleving

Ik hoop dat u het me niet kwalijk neemt, maar inmiddels heeft het woord beleving voor ons een hele nare klank en bijsmaak gekregen. Ieder vaktijdschrift dat wij openen heeft het erover. Wij moeten onze klanten beleving bieden, de klant wil dit graag en heeft er recht op. Jouw taak als horeca/recreatieondernemer is het om die beleving aan je klanten aan te bieden. Beleven je klanten niet genoeg, dan ja is het je eigen schuld als ondernemer als de klanten weg blijven, had je maar meer moeten doen. Samengevat is dit wel de boodschap. Maar sorry daar denken Ron en ik heel anders over.

Nu is het zo dat wij uit het Westen vertrokken zijn naar het Oosten, omdat wij genoeg van beleving hadden. Er is altijd iets te doen in de stad, altijd onrust, drukte en als je wilt elke dag iets nieuws om uit te proberen. Uiteraard is het jouw keuze of je daar aan wilt toegeven, maar hoe dan ook, er is een overmaat aan prikkels en beleving te vinden. En dat waren wij heel simpel gezegd gewoon zat. Door het gigantische aanbod kun je bijna niet meer kiezen en je weet van gekkigheid niet meer wat je beleven wilt.

imgres-1

We hebben er dus heel goed over nagedacht hoe wij dit in ons bedrijf wilden doen. Nu hebben we natuurlijk twee bedrijven tegelijkertijd en dat compliceert de zaak nog wel eens, maar eigenlijk waren we er snel over uit.

Wij investeren niet in beleving!

Pardon zul je nu denken, wat is dit dan? Muiterij van de bovenste plank. Ja zeker. Maar daar zijn we dan wel eerlijk over. Dat wil niet zeggen dat je bij ons niets beleeft, dat is iets anders vinden wij.

We hebben op onze camping geen vaste plaatsen je kunt zelf bekijken/beoordelen hoe je het beste van het landschap kunt genieten en je kampeermiddel wilt plaatsen. Eenmaal gekozen beleef je de rust van het Twentse landschap. Je hoort en ziet de buizerd vliegen boven je hoofd, om vanuit je luie stoel te kijken naar de prachtige zweefvluchten is grandioos. Je geniet ondertussen van het buitenconcert van de andere zangvogels zoals de merel, kieviet, tureluur of grutto bijvoorbeeld. Je hoort het ruisen van de bomen en voelt de wind zachtjes waaien door je haar. Je ziet de ooievaars struinen door de graslanden op zoek naar kikkers, wormen of muizen. Je ruikt het pas gemaaide gras. Je hoort zelfs omdat het zo stil is de koeien grazen in het veld. Onze katten komen dit graag samen met jou genieten en nestelen zich heerlijk spinnend op je schoot. Waar beleef je dat?

2016-07-14-13-06-11

In ons huiskamerrestaurant beleef je de pure smaken van het eten. We weten precies waar onze producten vandaan komen uit de streek, hebben zelf de leveranciers uitgezocht, we weten dat de beesten die ons vlees worden een goed leven hebben gehad en dat onze groenten niet bespoten zijn. We plukken ons fruit uit de tuin of bij de boeren uit de buurt. Die smaakbeleving valt niet te omschrijven. We koken met liefde en plezier, omdat we graag willen dat je geniet van de momenten van rust, ontspanning, goed eten en een lekker glas van het een of ander dat past bij het moment. We koken graag zoals thuis, maar met een vleugje anders.

2017-01-25-10-41-41

Dus nee, we investeren niet in beleving, maar hebben het gewoon. Dus als we nu de afspraak kunnen maken, dat jij zelf de prikkels buiten onze deur zoekt, spreken wij met jou af dat je bij ons mag beleven wat rust, ruimte, goed eten en ontspanning betekent volgens onze Twentse gastvrijheid. Wel graag altijd reserveren, dan zorgen wij voor de rest.

Een beleefde bourgondische groet van Ron en Martina.

 

Kriebels

Ja hoor ze zijn er weer. Heel voorzichtig en nog nauwelijks waarneembaar. Maar toch heel langzaam onderweg; kampeerkriebels. Dat begon halverwege januari, we stonden op de Caravana. De mooiste vouwwagens, caravans en kampers gezien. De een nog mooier als de ander, je kunt je geld aardig kwijt op zo’n beurs. Zo’n beurs staat uiteraard stijf van de kampeerkriebels. Een heel plein waar je de mooiste plekken kunt uitzoeken om je kampeermiddel op te zetten. In binnen en buitenland.

Een weekje later de Ommer kampeerdagen. Daar hebben de hele dag een vouwwagen zien in en uitklappen. Ik denk dat ik het nu ook wel kan. Alhoewel ik toch stiekem eerst even zou proberen waar niemand me ziet. Dus de kampeerkriebel is weer een beetje gegroeid.

En dan slaat het toe. Hoera onze eerste reservering  voor de camping komt binnen via de mail. De kampeerkriebel viert ineens hoogtij. Gelukkig! Op de een of andere manier blijft het toch spannend of de campinggasten weer willen komen. We doen als het seizoen elke keer weer ons best iets aan ons terrein te verbeteren. We snoeien volop, trekken de grasmat recht, we maken plannen om nu toch echt de vuurplaats aan te leggen en hoe we dat willen gaan doen, spitten de moestuin om voor de winter en zaaien al vast wat vroege slaplantjes. En dan is het toch fijn als je de eerste boeking weer binnen hebt. We mogen weer! Het seizoen kampeerseizoen komt er echt weer aan, fijn.

Ik heb genoten van de week, het gevoel van voorjaar in de lucht. De temperatuur net zo hoog dat het je verleid om met open jas naar buiten te lopen. We ontdekken de eerste knopjes in onze tuinplanten. Ron krijgt een nieuwe struik voor zijn verjaardag met pietepeuterige nieuwe knopjes eraan. Het is nog wel winter maar de voorbode van de lente komt er weer aan.

Maar wat schetst mijn verbazing vanmorgen. Alles wit, ongeveer 2 centimeter sneeuw. Een prachtig plaatje. Ik hou van alle seizoenen in Nederland, inclusief de winter. En natuurlijk weet ik dat we nog midden in de winter zitten en deze eigenlijk nog moet beginnen. Dus met een vleugje weemoed zucht ik eens diep, geniet van het mooie uitzicht en zet de kampeerkriebels nog maar even in de koelkast. Alleen net niet helemaal dat kleine kriebeltje, daar zo onder in mijn buik, dat hou ik toch maar stiekem voor mezelf in leven. Zodat ik weet het duurt niet lang meer………….

Waarom wij een huiskamerrestaurant hebben!

Simpel. We hebben een hekel aan verspilling.

Dat verklaart niet alles, maar het is wel de hoofdreden. Ron heeft jaren als chefkok gewerkt bij verschillende soorten horeca gelegenheden en heeft daar jaren gezien hoeveel eten er wordt weggegooid. Ik heb jaren gewerkt in de gezondheidszorg en ook daar is voedselverspilling helaas aan de orde. En wij proberen daar op onze eigen bescheiden manier iets aan te doen.

Want hoe werkt dat dan? Lees de 5 redenen waarom wij dit doen.

Dagmenu.

We hebben in ons restaurant een dagmenu gebaseerd op de producten van het seizoen. We koken zo veel mogelijk met producten uit de streek. Het stoort ons enorm dat alle producten het hele jaar verkrijgbaar zijn. Sperzieboontjes uit Egypte smaken nu eenmaal in de winter echt niet zo lekker als uit eigen tuin in september. En omdat we eigen moestuin hebben kunnen we het weten. Dus koken we bijvoorbeeld met bonen, kool en penen. Die smaken het beste nu en de bereidingswijzen ervan zijn oneindig. Minder verspilling voor het milieu en betere smaak. We beschrijven alleen het hoofdgerecht voor een deel. Dat geeft ons de ruimte om met de andere producten die we hebben het voorgerecht of het dessert te maken. Weinig verspilling dus. Wat wil je nog meer.

Reserveren

We willen graag weten op hoeveel gasten wij per dag kunnen rekenen. Daarmee kunnen wij heel gericht inkopen en dat bespaart geld, eten en het milieu. We weten daarmee ook of we personeel moeten inhuren. We gaan ervoor alles zoveel mogelijk zelf te doen, dat past bij ons en behoudt de persoonlijke sfeer die wij zo belangrijk vinden. Dat is tevens fijn voor uw portemonnaie want daarmee kunnen wij de prijs laag houden. Door onze persoonlijk aandacht maken we het eten wel zo smakelijk mogelijk dus daar besparen we niet op.

Alles wordt hergebruikt.

We hebben persoonlijk enorm moeite met het weg gooien van goed eten. Dus stellen wij ons als eis dat we alles zo veel mogelijk hergebruiken. Dat zou kunnen betekenen dat u bijvoorbeeld de volgende een heerlijke soep krijgt met de groente die over zijn van de vorige dag. Of een smakelijke salade waarin deze groenten zijn verwerkt.

We proberen door wecken, drogen, fermenteren, inkoken, verwerken tot chutney’s alles zo optimaal mogelijk te gebruiken. Ron droogt zelfs schillen van groente om er later poeder van te kunnen maken dat wordt gebruikt als kruiden op het eten.

Wat we echt niet meer kunnen gebruiken gaat op de composthoop. Dat gaat dan vervolgens weer op de moestuin en geeft zo extra smaak aan onze eigen groente.

No waste Networklogo_nowastenetwork11

Om nog meer te kunnen doen aan verspilling hebben we ons aangesloten bij het No Waste Network. Het No Waste Network is een initiatief van het Ministerie van Economische Zaken. Zij werken nauw samen met de Alliantie Verduurzaming Voedsel, Wageningen UR en andere stakeholders.

De missie is het voorkomen van voedselverspilling en het optimaal gebruiken van reststromen. Er worden hier aan ondernemers handige tools aangeboden om verspilling tegen te gaan. We leren dus nog iedere dag.

We vinden het super leuk

Dat is natuurlijk de voornaamste reden. We hebben maar 24 plaatsen voor gasten in de winter. In de zomer kunnen we er wel meer kwijt want dan is er ons heerlijke terras. De persoonlijke aandacht die wij kunnen besteden aan ons eten, onze entourage en onze gasten is de aller belangrijkste reden. Tuurlijk het is hard werken, maar dat vinden we niet erg. Het feit dat wij onze gasten zien onthaasten, genieten van onze maaltijden, de gemoedelijke sfeer, de onverwachte verrassingen en de persoonlijke aandacht is onze grootste drijfveer. Dus als het aan ons ligt gaan we er nog lang mee door.

Een bourgondische groet van Ron en mij

Martina Ingenkamp De Zeven Zaligheden

 

 

Welkom bij de Zeven Zaligheden

Martina en Ron_buiten 01.jpg

 

Wij zijn meestal niet zo van de trends en goede voornemens, want je trends vind ik zoiets persoonlijks en opgedrongen en ach als je een goed voornemen hebt hoef je natuurlijk niet te wachten tot het nieuwe jaar. Maar goed soms moet je echt een stap zetten om het idee waar je lang mee rond loopt nu eindelijk eens te gaan uitvoeren.

Het voornemen van de Zeven Zaligheden: nu eindelijk eens echt onze blog op te gaan zetten en ons kunnen op een andere manier aan u als onze gewaardeerde klanten duidelijk te maken.

Dus zie hier de eerste stap onze eerste artikel. De tijd van goed jaar wensen ligt al weer even achter ons. Toch willen we u bij deze alsnog een fantastisch jaar wensen met veel culinaire hoogtepunten.

Aan ons zal het in elk geval niet liggen.

Een bourgondische groet van Ron en Martina