Bijstudeerstress

Ik ben een echt ochtendmens. Alle dingen die ik moeilijk vind of waar ik echt mijn aandacht bij moet houden doe ik het liefst zo vroeg mogelijk in de ochtend, zonder iemand om me heen. Na een nacht lekker slapen, even met de hond uit voor een fris hoofd, een kop thee erbij en dan beginnen. Nu de tijd tussen de kennismakingsavond en de eerste theorieles voor de bijencursus maar kort is, kom ik dan in de problemen.

Ik ben namelijk ook een perfectionist. Geen slechte eigenschap, maar ik wil het altijd goed doen, het braafste meisje van de klas, altijd haar huiswerk gedaan en goed geoefend als dit wordt gevraagd. Dat lukt dus niet als er geen ochtend zit in die tijd die ik kan gebruiken. Je zou denken deze bijencursus heb je zelf gekozen, je vindt het onderwerp leuk, de stof is niet al te ingewikkeld en het is maar voorbereiding. Dat moet toch te doen zijn. Niet dus!

2016-12-08 16.28.00 kopie

Laat ik eens beschrijven hoe mijn gemiddelde dag eruit ziet. Ik sta om 6.30 uur op, ik heb een hele lieve man die dan naar beneden gaat om voor mij een ontbijt te maken. Waardoor ik me alleen hoef te concentreren op het aankleden. Als ik beneden kom kijk ik mijn werktas nog even na of alles erin zit, eet mijn ontbijtje met smaak op en stap in de auto, vertrek 7.00 uur. Als ik naar het hoofdkantoor ga heb ik de gemiddelde reistijd van 1 en 15 minuten, zonder file. Op kantoor is elke dag heel verschillend. Belcontacten met klanten, veel mails, blogs schrijven en projecten leiden waar nodig.

Aangezien ik niet vaak op kantoor ben moeten meerdere collega’s mij spreken om te overleggen over onze projecten, kortom mijn aandacht en concentratie moeten de hele dag op scherp staan. Vertrek van kantoor vaak rondom 18.15 uur, dus ben ik om 19.30 uur thuis. Dan eten we met elkaar, want ik heb gelukkig een hele lieve man die voor mij gekookt heeft als ik thuis kom. Mochten we klanten hebben in onze studio dan eet ik alleen en spring bij waar dat nodig is, geen klanten dan zou ik iets voor mezelf kunnen doen. Bijvoorbeeld studeren voor de bijencursus.

Dat gaat dan als volgt: onder eten kondig ik aan dat ik straks wil leren, waarop mij gezinsleden heel lief antwoorden dat dit kan. Goed het eten is op, de keuken is opgeruimd, ik zou kunnen beginnen. Ik pak mijn boek en installeer me op de bank, waar de rest van de familie tv zit te kijken. Ik ben moe, heb eigenlijk geen zin om me nog heel erg te moeten concentreren en alles op tv leidt me af. Ik verhuis naar het bureau, maar daar hoor ik de tv nog steeds, heb nu alleen de beelden er niet meer bij. Ik verhuis naar de keuken. Die is stil en rustig, ondertussen is het 20.45 uur. Ik doe mijn best, maar de rust in de keuken zorgt ervoor dat mijn ogen dicht vallen. Ik vind het eigenlijk heel ongezellig zo in mijn eentje, ik heb mijn gezin nog nauwelijks gezien, dus besluit om nog even met hun van de avond te genieten. Dat boek lees ik straks wel als ik in bed lig.

images-3 Het is inmiddels 21.30 uur. Ik besluit te gaan beginnen aan het avondritueel voor het naar bed gaan en neem me vast voor het hoofdstuk dat ik moet bestuderen door te lezen in bed. Als ik dat nu iedere avond even doe, dan weet ik het na een week ook. Na alles klaar te hebben gelegd voor de volgende werkdag en heerlijk te hebben gedoucht lig ik in bed met het boek opengeslagen op de pagina waar ik in de keuken was gebleven. Mijn hele lieve man haalt het boek voorzichtig uit mijn handen na nog geen 5 minuten; lieverd doe je licht uit, je ligt al te slapen. Ik probeer nog slapjes wat te protesteren, dat dit echt moet en zo, maar het wordt niks, ik weet dat ik geen van de gelezen lettertjes ga onthouden. Dus geef ik het maar op, ga slapen en sta op mijn vrije dag vroeg op om te studeren. Alles bij elkaar toch de beste methode voor mij.

Dat bijstuderen zal nog niet meevallen ben ik bang.

 

 

 

 

Advertenties

De Boodschappenlijst

Gelukkig wist mijn collega cursist Carry waar we alle spullen van onze boodschappenlijst kopen konden. Handig als je ergens nieuw bent en mensen om je heen verzamelt die de weg weten. We hebben ons niet gerealiseerd hoeveel tijd het kost om je een totaal nieuwe omgeving te verkennen. Een normale boodschap halen duurt dan ineens twee keer zo lang. Je verdwaalt, niet altijd verkeerd omdat je dan hele leuke plekken tegen komt, maar waardoor het halen van gewone boodschappen nog langer duurt. Maar als het speciale dingen zijn zoals de bijenboodschappenlijst wordt het wel heel ingewikkeld, dus ben je blij met elke hulp die je krijgen kunt.

We gaan dus naar Gerard en Berdie voor onze spullen. We wonen hier al bijna vier jaar maar nog steeds moet ik erbij nadenken dat het kopen van spullen bij mensen die je “kent” nog langer duurt als verdwalen. Dat komt door de ongelooflijke gastvrijheid hier. Je kunt niet zo maar aankomen, je spullen halen en er weer uit rennen, nee daar hoort op zijn minst een kop koffie bij.  Nu is het altijd leuk om bij Gerard en Berdie te zijn, ze zijn super hartelijk en Gerard als imker met 60 jaar ervaring, heeft altijd wel een goed verhaal over de bijen te vertellen. Dus strijk ik graag neer voor een kop koffie en een praatje. Het betekent vervolgens wel dat ik mijn vrije ochtend kwijt ben, maar dat heb ik er graag voor over. Gelukkig had ik dit in mijn planning meegenomen dus kan ik er ook van genieten.

images-1

Na de koffie begint de verkoopsessie: bijenkap al dan niet met jack. Of ik alleen de kap wil, een jack dat je over je hoofd aantrekt of de wat duurdere uitvoering met de rits aan de voorkant? Pfff oke dit gaat nog langer duren als ik dacht. Aangezien ik deze aankopen niet geheel in mijn budget had opgenomen ga ik voor de gemiddelde prijs afgewogen tegen comfort. Dus er komt een bijenkap met jack dat je over je hoofd aantrekt. Natuurlijk wel 2 maten groter wordt mij verteld? Ja want hij moet regelmatig gewassen worden in verband met Propolis en natuurlijk moet er in de herfst een dikke trui onder worden aangetrokken. Bijenkasten staan nu eenmaal buiten. Ik voel me op dit moment een echte beginner, maar goed ook die zijn uitgegroeid tot profs dus er is nog hoop. Flink studeren is dus wel aan de orde. De andere zaken zijn vlot geregeld, handschoenen in de maat M zijn nog voorradig, een beitel en veger ook.

imgres-1

Goed dan graag over naar de bijenkast. Zo eenvoudig gaat dat nu ook weer niet. De bijenkasten zijn op en moeten worden besteld en opgehaald in Duitsland. Hoeveel ik er nodig heb? Nou denk ik, laat ik maar voorzichtig beginnen met 1, uitbreiden kan altijd nog nietwaar. Zodra ze binnen zijn krijg ik een telefoontje. Kan ik ondertussen wel al nadenken over de kleur en natuurlijk op zoek naar bijvriendelijke verf. Hoe kom ik erachter welke kleur het beste is en wie verkoopt hier in de buurt dan bijvriendelijke verf? Ik kijk weer verschrikt naar Carry, die wederom geruststellend knikt. Hennig an, zeggen ze hier, het komt wel goed.

Ik schreef het de vorige keer al: ik ben hier wel erg naïef aan begonnen.

 

 

Volksvertegenwoordigster

Hoe ik volksvertegenwoordiger geworden ben is nog een heel verhaal. Dat red ik niet in 1 blog, dus schrijf ik een serie. Je moet je tenslotte blijven ontwikkelen, en daarvoor is het schrijven van een serie weer een mooie stap. Ik voeg dit dan toe onder de categorie mijn Bijbaan, dan weet je het weer altijd te vinden.

Ik hou enorm van honing en daar is de fascinatie voor bijen dan weer een logisch gevolg van.  Hoe is het mogelijk dat zo’n klein beestje van zoiets kleins en gek spul als stuifmeel zo’n heerlijk product maken kan. Zich van stuifmeel een huis bouwt, kraamkamers maakt voor hun broed en met minstens 40.000 bijen op het hoogtepunt van de korf leeft zonder ruzie. Daar kunnen we als mensen nog wat van leren dacht ik zo. Het is voor ons als mensen overigens nog steeds niet mogelijk honing na te maken. Hoe wonderbaarlijk is dat!

Nu heb ik natuurlijk mijn hele leven in de stad gewoond en vond dat ik daar geen ruimte had voor bijen. Dus was mijn vreugde groot toen wij naar Den Ham verhuisden en daar alle ruimte kregen. Nu ben ik altijd van samen gezellig en kon een kennis vinden die samen met mij de bijencursus wilde doen. Vind ik altijd handig dan kun je samen met en van elkaar leren. Zo gezegd en gedaan.

Ik geef het toe ik ben soms een beetje naïef. Ik had bedacht dat ik eerst theorie zou doen en dan zou besluiten of ik bijen ging nemen. Mijn schrik was dan ook groot toen ik op de eerste cursusavond hoorde dat ik binnen 1 maand de trotse eigenaresse zou worden van een heus bijenvolk. De cursus bestond namelijk uit theorie en eigenlijk heel logischerwijze praktijk. Het theoretische gedeelte zou zelfs worden afgesloten met een heus schriftelijk examen. De praktijkafsluiting zou bestaan uit het feit dat je bijenvolk aan het einde van de winter zonder ziekte zou hebben overleefd. En gek genoeg voelde dat ineens als een hele verantwoording.

Op de eerste avond werd mij al direct duidelijk dat ik niet genoeg geld opzij had gelegd voor deze nieuwe hobby. Maar ik werd wel gegrepen door het enthousiasme van de docenten dus had er geen spijt van dat ik me had opgegeven. Ik kreeg de studieboeken uitgereikt, de planning van de lesavonden en praktijkochtenden werd uitgedeeld en we moesten groepen maken die met elkaar de zaterdagochtenden van de praktijk zouden doorbrengen. Zo gezegd zo gedaan.

Het boodschappenlijstje van alles wat je nodig had op de praktijkochtenden werd opgelezen: bijenkap al dan niet met jack, beitel, handveger, roker, tabak, goed passende handschoenen. Verschrikt keek ik mijn kennis aan, wist zij waar we dit allemaal kopen konden? Ze knikte geruststellend, geen zorg het kwam wel goed. Gelukkig woonde zij haar hele leven al hier en wist precies waar we moesten zijn. Al met al gaf het me het gevoel dat ik nog een hoop te leren had, over de omgeving en over de bijen. O ja, als er geen bijenkast voorradig was binnen nu een maand, moest deze natuurlijk wel worden aangeschaft. De avond werd afgesloten met de opdracht de benodigde zaken aan te schaffen en een aantal hoofdstukken uit het boek te bestuderen.

Volgende week de eerste theorieavond. Ik kan niet wachten.