Een heerlijke mislukking

Zeg Ron, we hebben een hele grote mispelboom in de tuin staan. Nu weet ik helemaal niet wat ik met die mispels moet doen. Sterker nog, ik weet eigenlijk niet eens echt wanneer ik ze moet plukken. Ik vind het echter heel zonde dat ze elk jaar gewoon eraf vallen, verrotten op de grond, waardoor ik een hoop troep heb in de tuin. Kun jij er niet wat mee verzucht de buurvrouw.

Nou wisten wij ook niet precies wat mispels waren, hoe en wanneer je ze moest plukken en wat je er van kon maken. Maar het internet is geduldig en wikipedia een bron van informatie, dus opzoeken is zo gebeurd.

Beschrijving: laat de mispels aan de boom hangen tot de eerste vorst eroverheen is geweest. Als ze zacht aanvoelen kunnen ze worden geplukt en verwerkt. Wachten duurt dan lang. De mispels hangen daar mooi te zijn, maar de nachtvorst laat op zich wachten. De buurvrouw verzekerd ons dat ze het echt in de gaten houdt en zodra de mispels rijp zijn ze echt voor ons gaat plukken.

En ja hoor, we komen terug van boodschappen doen en daar staan ze te pronken voor de deur. Twee kratten gevuld met mispels. We zijn er blij mee. Bij de keuring vinden wij echter dat ze nog wel tamelijk hard zijn en echt zacht voelen ze niet aan. Dus worden de mispels naar zolder verbannen. En compleet vergeten.

Na een maand of wat komt de buurvrouw voorbij. Zeg Ron, heb je nog iets met de mispels kunnen doen. Met schaamrood op de kaken moeten we bekennen dat we ze echt vergeten zijn en beloven natuurlijk er direct iets me te gaan doen. Zo gezegd zo gedaan. De mispels waren net tegen het verrotten aan, maar dat bleek helemaal in orde.

Dus mispels in water gekookt, sap gefilterd, ingrediënten erbij voor gelei en koken maar. En dan gaat het helemaal mis. Er kookt en borrelt van alles, maar het wordt vooral geen gelei. De smaak is fantastisch, maar ja het wordt niet dik. Misschien als het afgekoeld is? Morgen maar eens kijken. Eigenlijk weten we wel beter.

De volgende dag is het sapje nog net zo dun als de dag ervoor en we weten eigenlijk niet wat we ermee moeten doen. Weggooien is zonde, maar als sap is het smaak net niet lekker genoeg. We duiken wederom het internet op, zonder goede adviezen te vinden deze keer. Ron besluit het mengsel in te koken. Gaande dit proces karamelliseert het sapje tot een mooie bruine kleur en de smaak wordt geweldig.

En dan begint het leukste proces, wat kunnen we dan allemaal met dit sapje doen. We proeven het bij van alles: kaas, spekpannenkoeken, bakbloedworst enz, enz. We hebben zelf een aantal favorieten en besluiten deze in het maandmenu van februari te verwerken.

Kijk daarom doen wij dit nu zo graag. We krijgen een mooi product, gaan het verwerken, het mislukt maar dan blijken de mislukkingen zelfs ook nog heerlijk te smaken. Wie kan dat nou zeggen.

Komt u proeven hoe lekker onze mislukking geworden is? O ja we zijn de buurvrouw niet vergeten hoor. We hebben heerlijk een flesje siroop en gelei voorbij gebracht. De feedback was positief.

Een bourgondische groet van Ron en Martina

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s