Hoe werkt dat eigenlijk, een workshop?

Een workshop duurt gemiddeld 4 uur. Hoe laat de workshop begint is afhankelijk van het feit hoe laat je aan tafel wilt om te gaan eten. We hebben gemiddeld 1,5 uur nodig als voorbereiding. Dus de rekensom is snel gemaakt: wil je om 18.00 uur het beginnen met eten van het voorgerecht, dan begint de workshop dus om 16.30 uur. Het maakt voor ons niet uit wanneer jullie aan tafel willen, wij passen ons daar graag op aan. Dus ben je gewend ’s middags warm te eten en je wilt dan een workshop doen, beginnen we in de ochtend met koken. Net zo makkelijk!

De groepsgrootte kan variëren van minimaal 6 tot maximaal 15 personen. Het ligt een beetje aan het seizoen, want als we de bbq workshop doen, gebeurd dit voor een deel buiten en kunnen we iets meer mensen kwijt. Er zijn behalve jullie groep geen andere klanten en er komen geen andere groepen bij. Het is tenslotte jullie gezellige avond.

Er staan op onze website voorbeelden van workshops die we aanbieden. Dit is echter niet alles wat we kunnen bieden. Het thema wordt bepaalt door de groep of organisator(en) van de workshop zelf. Het kan van alles zijn, van elke keuken uit elk land. Afhankelijk van wat er wordt gekozen wordt dan ook een prijs bepaald. Heb je een klein  of beperkt budget, dan passen we de workshop daarop aan, door andere ingrediënten te kiezen. Bijna alle workshops bestaan uit een 3 gangen menu. De uitzondering hierop zijn bijvoorbeeld de barbecue workshop een tapas of een high tea workshop.

imgres-1

Van elke gerecht dat in de workshop wordt gemaakt krijg je de recepten, per mail want dan kunnen ze onder alle groepsleden worden verspreid. Deze recepten zijn uitgeschreven in een duidelijk stappenplan. Volg je deze stappen kan het maken van het gerecht  thuis bijna niet meer fout gaan. Waar er een speciale techniek aan te pas komt om het gerecht te kunnen maken, wordt dit duidelijk uitgelegd in de workshop. Door het delen van onze kennis hopen we te zorgen, dat je ook thuis je kookkunsten goed kunt vertonen. We spreken ook over de beste volgorde om het gehele menu klaar te maken. Zou je het menu samen met vrienden willen eten, zorgen wij dat je door een goede mis en place ( alle voorbereidingen voor het koken en serveren van een meergangen menu) zelf ook optimaal kunt genieten van de maaltijd en het samenzijn met je vrienden zonder de hele tijd in de keuken te hoeven staan.

image003

We hebben een fantastische wijnleverancier Dewijnen.com. Mocht je bij de workshop een passend wijnarrangement willen ,stellen wij dit met haar samen. Op basis van haar ervaring, kennis en smaak zoeken de mooiste wijnen die passen bij de avond. Dit maakt het geheel compleet en verhoogt de smaakbeleving enorm.

img_2375-kopie

Natuurlijk houden we rekening met diëten, allergieën en zwangere vrouwen. Het moet tenslotte voor iedereen leuk en lekker zijn zo’n avond. Om te zorgen dat we alles goed hebben, willen graag een persoonlijk gesprek met de organisator(s) van de workshop. Liefst bij ons op de lokatie, dan heb je een beeld over hoe het eruit ziet en wat de mogelijkheden zijn. Kun je niet persoonlijk voorbij komen, dan doen we het telefonisch. We vragen je dan veel, en ook best lastige dingen, maar we willen jullie een zo gezellig mogelijke avond bezorgen met alles zo veel mogelijk geregeld naar ieders wens en smaak.

We hopen dat we het een beetje duidelijker hebben kunnen maken hoe een en ander in zijn werk gaat. Voor verdere details kun je natuurlijk altijd terecht op onze website: http://www.dezevenzaligheden.nl. Of heb je meer behoefte aan een persoonlijk noot mag je ons ook altijd bellen: 0546- 625 341.

imgres

Advertenties

Een heerlijke mislukking

Zeg Ron, we hebben een hele grote mispelboom in de tuin staan. Nu weet ik helemaal niet wat ik met die mispels moet doen. Sterker nog, ik weet eigenlijk niet eens echt wanneer ik ze moet plukken. Ik vind het echter heel zonde dat ze elk jaar gewoon eraf vallen, verrotten op de grond, waardoor ik een hoop troep heb in de tuin. Kun jij er niet wat mee verzucht de buurvrouw.

Nou wisten wij ook niet precies wat mispels waren, hoe en wanneer je ze moest plukken en wat je er van kon maken. Maar het internet is geduldig en wikipedia een bron van informatie, dus opzoeken is zo gebeurd.

Beschrijving: laat de mispels aan de boom hangen tot de eerste vorst eroverheen is geweest. Als ze zacht aanvoelen kunnen ze worden geplukt en verwerkt. Wachten duurt dan lang. De mispels hangen daar mooi te zijn, maar de nachtvorst laat op zich wachten. De buurvrouw verzekerd ons dat ze het echt in de gaten houdt en zodra de mispels rijp zijn ze echt voor ons gaat plukken.

En ja hoor, we komen terug van boodschappen doen en daar staan ze te pronken voor de deur. Twee kratten gevuld met mispels. We zijn er blij mee. Bij de keuring vinden wij echter dat ze nog wel tamelijk hard zijn en echt zacht voelen ze niet aan. Dus worden de mispels naar zolder verbannen. En compleet vergeten.

Na een maand of wat komt de buurvrouw voorbij. Zeg Ron, heb je nog iets met de mispels kunnen doen. Met schaamrood op de kaken moeten we bekennen dat we ze echt vergeten zijn en beloven natuurlijk er direct iets me te gaan doen. Zo gezegd zo gedaan. De mispels waren net tegen het verrotten aan, maar dat bleek helemaal in orde.

Dus mispels in water gekookt, sap gefilterd, ingrediënten erbij voor gelei en koken maar. En dan gaat het helemaal mis. Er kookt en borrelt van alles, maar het wordt vooral geen gelei. De smaak is fantastisch, maar ja het wordt niet dik. Misschien als het afgekoeld is? Morgen maar eens kijken. Eigenlijk weten we wel beter.

De volgende dag is het sapje nog net zo dun als de dag ervoor en we weten eigenlijk niet wat we ermee moeten doen. Weggooien is zonde, maar als sap is het smaak net niet lekker genoeg. We duiken wederom het internet op, zonder goede adviezen te vinden deze keer. Ron besluit het mengsel in te koken. Gaande dit proces karamelliseert het sapje tot een mooie bruine kleur en de smaak wordt geweldig.

En dan begint het leukste proces, wat kunnen we dan allemaal met dit sapje doen. We proeven het bij van alles: kaas, spekpannenkoeken, bakbloedworst enz, enz. We hebben zelf een aantal favorieten en besluiten deze in het maandmenu van februari te verwerken.

Kijk daarom doen wij dit nu zo graag. We krijgen een mooi product, gaan het verwerken, het mislukt maar dan blijken de mislukkingen zelfs ook nog heerlijk te smaken. Wie kan dat nou zeggen.

Komt u proeven hoe lekker onze mislukking geworden is? O ja we zijn de buurvrouw niet vergeten hoor. We hebben heerlijk een flesje siroop en gelei voorbij gebracht. De feedback was positief.

Een bourgondische groet van Ron en Martina

 

Bah, beleving

Ik hoop dat u het me niet kwalijk neemt, maar inmiddels heeft het woord beleving voor ons een hele nare klank en bijsmaak gekregen. Ieder vaktijdschrift dat wij openen heeft het erover. Wij moeten onze klanten beleving bieden, de klant wil dit graag en heeft er recht op. Jouw taak als horeca/recreatieondernemer is het om die beleving aan je klanten aan te bieden. Beleven je klanten niet genoeg, dan ja is het je eigen schuld als ondernemer als de klanten weg blijven, had je maar meer moeten doen. Samengevat is dit wel de boodschap. Maar sorry daar denken Ron en ik heel anders over.

Nu is het zo dat wij uit het Westen vertrokken zijn naar het Oosten, omdat wij genoeg van beleving hadden. Er is altijd iets te doen in de stad, altijd onrust, drukte en als je wilt elke dag iets nieuws om uit te proberen. Uiteraard is het jouw keuze of je daar aan wilt toegeven, maar hoe dan ook, er is een overmaat aan prikkels en beleving te vinden. En dat waren wij heel simpel gezegd gewoon zat. Door het gigantische aanbod kun je bijna niet meer kiezen en je weet van gekkigheid niet meer wat je beleven wilt.

imgres-1

We hebben er dus heel goed over nagedacht hoe wij dit in ons bedrijf wilden doen. Nu hebben we natuurlijk twee bedrijven tegelijkertijd en dat compliceert de zaak nog wel eens, maar eigenlijk waren we er snel over uit.

Wij investeren niet in beleving!

Pardon zul je nu denken, wat is dit dan? Muiterij van de bovenste plank. Ja zeker. Maar daar zijn we dan wel eerlijk over. Dat wil niet zeggen dat je bij ons niets beleeft, dat is iets anders vinden wij.

We hebben op onze camping geen vaste plaatsen je kunt zelf bekijken/beoordelen hoe je het beste van het landschap kunt genieten en je kampeermiddel wilt plaatsen. Eenmaal gekozen beleef je de rust van het Twentse landschap. Je hoort en ziet de buizerd vliegen boven je hoofd, om vanuit je luie stoel te kijken naar de prachtige zweefvluchten is grandioos. Je geniet ondertussen van het buitenconcert van de andere zangvogels zoals de merel, kieviet, tureluur of grutto bijvoorbeeld. Je hoort het ruisen van de bomen en voelt de wind zachtjes waaien door je haar. Je ziet de ooievaars struinen door de graslanden op zoek naar kikkers, wormen of muizen. Je ruikt het pas gemaaide gras. Je hoort zelfs omdat het zo stil is de koeien grazen in het veld. Onze katten komen dit graag samen met jou genieten en nestelen zich heerlijk spinnend op je schoot. Waar beleef je dat?

2016-07-14-13-06-11

In ons huiskamerrestaurant beleef je de pure smaken van het eten. We weten precies waar onze producten vandaan komen uit de streek, hebben zelf de leveranciers uitgezocht, we weten dat de beesten die ons vlees worden een goed leven hebben gehad en dat onze groenten niet bespoten zijn. We plukken ons fruit uit de tuin of bij de boeren uit de buurt. Die smaakbeleving valt niet te omschrijven. We koken met liefde en plezier, omdat we graag willen dat je geniet van de momenten van rust, ontspanning, goed eten en een lekker glas van het een of ander dat past bij het moment. We koken graag zoals thuis, maar met een vleugje anders.

2017-01-25-10-41-41

Dus nee, we investeren niet in beleving, maar hebben het gewoon. Dus als we nu de afspraak kunnen maken, dat jij zelf de prikkels buiten onze deur zoekt, spreken wij met jou af dat je bij ons mag beleven wat rust, ruimte, goed eten en ontspanning betekent volgens onze Twentse gastvrijheid. Wel graag altijd reserveren, dan zorgen wij voor de rest.

Een beleefde bourgondische groet van Ron en Martina.

 

Kriebels

Ja hoor ze zijn er weer. Heel voorzichtig en nog nauwelijks waarneembaar. Maar toch heel langzaam onderweg; kampeerkriebels. Dat begon halverwege januari, we stonden op de Caravana. De mooiste vouwwagens, caravans en kampers gezien. De een nog mooier als de ander, je kunt je geld aardig kwijt op zo’n beurs. Zo’n beurs staat uiteraard stijf van de kampeerkriebels. Een heel plein waar je de mooiste plekken kunt uitzoeken om je kampeermiddel op te zetten. In binnen en buitenland.

Een weekje later de Ommer kampeerdagen. Daar hebben de hele dag een vouwwagen zien in en uitklappen. Ik denk dat ik het nu ook wel kan. Alhoewel ik toch stiekem eerst even zou proberen waar niemand me ziet. Dus de kampeerkriebel is weer een beetje gegroeid.

En dan slaat het toe. Hoera onze eerste reservering  voor de camping komt binnen via de mail. De kampeerkriebel viert ineens hoogtij. Gelukkig! Op de een of andere manier blijft het toch spannend of de campinggasten weer willen komen. We doen als het seizoen elke keer weer ons best iets aan ons terrein te verbeteren. We snoeien volop, trekken de grasmat recht, we maken plannen om nu toch echt de vuurplaats aan te leggen en hoe we dat willen gaan doen, spitten de moestuin om voor de winter en zaaien al vast wat vroege slaplantjes. En dan is het toch fijn als je de eerste boeking weer binnen hebt. We mogen weer! Het seizoen kampeerseizoen komt er echt weer aan, fijn.

Ik heb genoten van de week, het gevoel van voorjaar in de lucht. De temperatuur net zo hoog dat het je verleid om met open jas naar buiten te lopen. We ontdekken de eerste knopjes in onze tuinplanten. Ron krijgt een nieuwe struik voor zijn verjaardag met pietepeuterige nieuwe knopjes eraan. Het is nog wel winter maar de voorbode van de lente komt er weer aan.

Maar wat schetst mijn verbazing vanmorgen. Alles wit, ongeveer 2 centimeter sneeuw. Een prachtig plaatje. Ik hou van alle seizoenen in Nederland, inclusief de winter. En natuurlijk weet ik dat we nog midden in de winter zitten en deze eigenlijk nog moet beginnen. Dus met een vleugje weemoed zucht ik eens diep, geniet van het mooie uitzicht en zet de kampeerkriebels nog maar even in de koelkast. Alleen net niet helemaal dat kleine kriebeltje, daar zo onder in mijn buik, dat hou ik toch maar stiekem voor mezelf in leven. Zodat ik weet het duurt niet lang meer………….

Hoe stads kun je zijn?

Jullie weten het vast al lang, maar Ron en ik komen uit de stad. We zijn met minimalistisch groen opgegroeid, namelijk de planten op de vensterbank en o ja bij Ron thuis hadden ze postzegel van een tuintje. Jullie weten natuurlijk ook dat wij nu op de Zeven Zaligheden wonen en iets meer groen hebben als waar we verstand van hebben.

Omdat we nu al die ruimte hadden wilden we een moestuin. De kenners onder jullie keken ons meewarig aan en wisten natuurlijk meteen dat dat een hele opgave zou worden. Maar ja toen waren Ron en ik nog niet gehinderd door de nodige moestuin kennis. Inmiddels 3 seizoenen verder zijn wij dat wel, en hoe.

De indeling van de tuin heeft al 3 seizoenen een verandering ondergaan en is nu eindelijk naar ons zin. Ron is voorzichtig begonnen met het aanleggen van paden, zodat we niet altijd meer tot aan ons enkels in de modder staan als we eens willen kijken na een buitje regen. Is bovendien ook fijner voor onze gasten, als wij ze vragen om voor een kookworkshop wat kruiden uit de tuin te halen. Toch jammer als je mooie schoenen na een heerlijke avond koken niet meer schoon te krijgen zijn. Klei is dus zowel een zegen als een vloek wel te verstaan.

Wat er in de tuin komt te staan is nog elk jaar een verrassing. We hebben heel lief van vele mensen plantjes en zaden gekregen. Met de plantjes komt het over het algemeen wel goed. Die herkennen we wel en koesteren we dan ook. Inmiddels herkennen we de meeste ook wel en weten we ook de juiste namen. De bordjes, natuurlijk voor de gasten ;-), die we erbij hebben gezet helpen uiteraard ook een handje in de goede richting.

Met zaden is het weer een heel ander verhaal. Gezien het feit dat we vaak weinig tijd hebben, zaaien we meestal niet voor, maar direct in de volle grond. Onze grond is gezond en we zijn altijd verheugd als er weer iets uit de grond komt. Helaas herkennen we niet altijd direct het verschil in onkruid en het uitgekomen zaadje. Menig plantje heeft het om die reden dus helaas niet overleeft. Met wat wel blijft zijn we dan ook weer erg blij.

Maar ja die tijd, ik zei het al eerder. We komen lang niet altijd toe aan wat we willen. Na een hele winter heerlijk genoten te hebben van stamppot van onze eigen boerenkool, of onze boerenkoolsoep of onze gestoofde boerenkoolgroente bij een heerlijk braadstuk, zijn de boerenkoolplanten in het voorjaar doorgeschoten. En eigenlijk vonden we het resultaat daarvan zo leuk dat we besloten hebben de planten tot na de bloei te laten staan. We waren eigenlijk heel nieuwsgierig hoe de plant er dan uiteindelijk zou uitzien. En we hebben genoten. Een prachtige gele tros bloemen bovenop de plant is het resultaat.

Bijkomend voordeel: onze bijtjes waren er blij mee. Zo vroeg stuifmeel kunnen vinden gelijk met de paardenbloemen was voor hun een feest.

Nu weet u misschien nog niet dat wij alles wat er bij ons groeit en bloeit ook proeven en kijken of het eetbaar is. Aangezien wij nog wel wat langer willen genieten van de Zeven Zaligheden zoeken wij wel eerst op dat wat wij in ons mond stoppen niet giftig voor ons is.

Als de smaak ons bevalt zoekt Ron hier een leuk gerecht bij en dat leidt vaak weer tot verrassende combinaties. Zo hadden we dus dit voorjaar een heerlijk frisse salade met bloemetjes van boerenkool met een heerlijke sinaasappeldressing en honing. Een mooi partnerschap.

Blij met dit resultaat hebben we besloten van alle planten die we hebben er 1 te laten doorschieten om te kijken wat eruit komt en wat we er mee kunnen doen. Wij delen graag in onze rijkdom en leren graag van jullie enorme kennis als gasten, dus kom gerust eens langs om te kijken en ons van advies te voorzien. En als het u bevalt waag dan eens een poging om van de verrassende gerechten te genieten in ons restaurant. Ik kan u verzekeren dat het eten fantastisch smaakt als u op ons terras kunt uitkijken op de moestuin in een gezellig zonnetje. Het weer kunnen we natuurlijk niet regelen, het lekker eten wel.

Een bourgondisch groet van Ron en Martina