We hebben het er al lang over!

Maar nu gaat het toch echt gebeuren. We starten met onze kookinspiraties. Nee, geen saaie kooklessen, maar leuke ochtenden die je inspiratie geven en in het teken van koken en lekker eten staan. De ochtenden worden gevuld met wetenswaardigheden, tips, techniek en lekker eten.

Hoe het in zijn werk gaat.

De inspiratieochtenden vinden 3 x in de week plaats. Op dinsdag, woensdag en donderdagmorgen van 10.00 – 11.30 uur. De groep bestaat uit 2 tot 8 personen. We beginnen met een lekker kopje koffie/thee en uitleg over waar de morgen over zal gaan. Alle ingrediënten zijn in de prijs inbegrepen. Je hoeft zelf niks mee te nemen, behalve je goede humeur en zin om te koken.

We starten Februari.

Fond En dan maken we fond. Maar wat is dat nu eigenlijk fond, en wat kun je er dan mee? Dat leer je allemaal in de maand Februari. De recepten die we maken krijg je natuurlijk mee, net als de tips en andere wetenswaardigheden. De inspiraties zijn allemaal aparte delen. Het is niet zo dat als je er 1 mist je de rest niet meer volgen kunt. Hierdoor kun je bij elke sessie aansluiten.

De kosten zijn € 15,00 per sessie. Het is wel de bedoeling dat je je voor elke sessie aanmeldt. Wil je weten welke thema’s er zijn en wat we in elke sessie gaan doen, kijk dan in onze activiteitenkalender op onze Website www.dezevenzaligheden.nl

O ja het is voor ons vanzelfsprekend, maar natuurlijk houden wij rekening met vegetariërs, allergieën, diëten en zwangere vrouwen. Meld je ons dat dan even bij het reserveren?!

We kunnen ons voorstellen dat je nog vragen hebt, bel of mail gerust, die beantwoorden wij graag.

Een inspirerende groet,

Martina en Ron

Advertenties

Partir c’est mourir un peut

U heeft ons even moeten missen. We hadden het erg druk met afscheid nemen van ons campingterrein. Het nemen van zo’n besluit was al niet eenvoudig, de uitvoering van sluiten van het terrein daarna heeft nog wel wat werk en hoofdbrekens gekost. Zo moest de website worden aangepast, kritisch worden gekeken naar ons concept, alle verschillende instanties op de hoogte worden gebracht en alle teksten, mailings, borden, flyers etc een nieuwe make-over krijgen. Al met al was het veel meer werk als we gedacht hadden waardoor het even geduurd heeft voor u weer iets van ons hoorde.

Maar we zijn er nog steeds. Na een niet al te beste zomer met hetzelfde aantal overnachtingen als het jaar daarvoor, wat ons gesterkt heeft in het besluit dat het goed is dat we met de camping stoppen. Vol energie voor de studio en het koken. Vanaf oktober beginnen we met het ontvouwen van onze plannen. We hebben gekeken naar de workshops, gaan beginnen met kooklessen, pasten het menu aan, onze openingstijden  en hebben vergunningen aangevraagd voor verbouwingsplannen. Kortom er staat nog wel iets te gebeuren.

Koken, lekker eten en mensen daarvan laten genieten is nog steeds onze grote passie en daar hebben we nu alle tijd voor. Bourgondiërs als we zijn genieten we nog steeds van al het lekkers uit de streek op ons mooie plekje. Want ook al zijn we dan een beetje gestorven bij het afscheid nemen van de camping, zijn we zeer gemotiveerd uit de spreekwoordelijke as verrezen om onze nieuwe plannen in de praktijk te brengen.

Wij hebben enorm veel zin om u te laten meegenieten van onze plannen. We houden u

 

graag op de hoogte.gdh_idc_9968ok

Een bourgondische groet, Martina en Ron

We vallen maar meteen met de deur in huis

We sluiten ons kampeerterrein De Zeven Zaligheden met ingang van 30-09-2017 definitief. Mocht je dus nog plannen hebben om te kamperen bij ons kan dat alleen nog dit seizoen.

De KookStudio blijft definitief OPEN en we zijn druk bezig om het aanbod activiteiten uit te breiden. Daarvan houden we jullie natuurlijk op de hoogte.

We zijn nu 3 jaar aan het ondernemen in Den Ham. De groei binnen onze kookstudio en restaurant zit er goed in. We groeien niet hard, maar stabiel en onze naam wordt steeds beter bekend. De klanten zijn tevreden.

De camping daar en tegen blijft in groei achter. We proberen van alles, zijn bij veel instanties lid, maar het lijkt allemaal niet te helpen. Het aantal overnachtingen vorig jaar is minder als het jaar daarvoor en nu met het slechte weer hebben we wederom weinig kampeerders, maar ook weinig aanmeldingen. De gasten die zijn geweest vinden het concept fantastisch, maar helaas kun je van een concept niet eten als de klanten niet komen.

We hebben daarom alle kosten en baten van de camping eens goed tegenover elkaar gezet en zijn tot de conclusie gekomen dat we investeren in de camping op dit moment te groot vinden. We investeren dan liever in de kookstudio, waar we veel plannen voor hebben en waar we het hele jaar ons geld mee kunnen verdienen. We doen liever 1 ding heel goed, dan twee bedrijven half.

We vinden het zelf erg jammer, maar goed ondernemerschap betekent helaas soms snoeiharde keuzes maken. Het is niet anders.

Groetjes van Ron en Martina

Bijstudeerstress

Ik ben een echt ochtendmens. Alle dingen die ik moeilijk vind of waar ik echt mijn aandacht bij moet houden doe ik het liefst zo vroeg mogelijk in de ochtend, zonder iemand om me heen. Na een nacht lekker slapen, even met de hond uit voor een fris hoofd, een kop thee erbij en dan beginnen. Nu de tijd tussen de kennismakingsavond en de eerste theorieles voor de bijencursus maar kort is, kom ik dan in de problemen.

Ik ben namelijk ook een perfectionist. Geen slechte eigenschap, maar ik wil het altijd goed doen, het braafste meisje van de klas, altijd haar huiswerk gedaan en goed geoefend als dit wordt gevraagd. Dat lukt dus niet als er geen ochtend zit in die tijd die ik kan gebruiken. Je zou denken deze bijencursus heb je zelf gekozen, je vindt het onderwerp leuk, de stof is niet al te ingewikkeld en het is maar voorbereiding. Dat moet toch te doen zijn. Niet dus!

2016-12-08 16.28.00 kopie

Laat ik eens beschrijven hoe mijn gemiddelde dag eruit ziet. Ik sta om 6.30 uur op, ik heb een hele lieve man die dan naar beneden gaat om voor mij een ontbijt te maken. Waardoor ik me alleen hoef te concentreren op het aankleden. Als ik beneden kom kijk ik mijn werktas nog even na of alles erin zit, eet mijn ontbijtje met smaak op en stap in de auto, vertrek 7.00 uur. Als ik naar het hoofdkantoor ga heb ik de gemiddelde reistijd van 1 en 15 minuten, zonder file. Op kantoor is elke dag heel verschillend. Belcontacten met klanten, veel mails, blogs schrijven en projecten leiden waar nodig.

Aangezien ik niet vaak op kantoor ben moeten meerdere collega’s mij spreken om te overleggen over onze projecten, kortom mijn aandacht en concentratie moeten de hele dag op scherp staan. Vertrek van kantoor vaak rondom 18.15 uur, dus ben ik om 19.30 uur thuis. Dan eten we met elkaar, want ik heb gelukkig een hele lieve man die voor mij gekookt heeft als ik thuis kom. Mochten we klanten hebben in onze studio dan eet ik alleen en spring bij waar dat nodig is, geen klanten dan zou ik iets voor mezelf kunnen doen. Bijvoorbeeld studeren voor de bijencursus.

Dat gaat dan als volgt: onder eten kondig ik aan dat ik straks wil leren, waarop mij gezinsleden heel lief antwoorden dat dit kan. Goed het eten is op, de keuken is opgeruimd, ik zou kunnen beginnen. Ik pak mijn boek en installeer me op de bank, waar de rest van de familie tv zit te kijken. Ik ben moe, heb eigenlijk geen zin om me nog heel erg te moeten concentreren en alles op tv leidt me af. Ik verhuis naar het bureau, maar daar hoor ik de tv nog steeds, heb nu alleen de beelden er niet meer bij. Ik verhuis naar de keuken. Die is stil en rustig, ondertussen is het 20.45 uur. Ik doe mijn best, maar de rust in de keuken zorgt ervoor dat mijn ogen dicht vallen. Ik vind het eigenlijk heel ongezellig zo in mijn eentje, ik heb mijn gezin nog nauwelijks gezien, dus besluit om nog even met hun van de avond te genieten. Dat boek lees ik straks wel als ik in bed lig.

images-3 Het is inmiddels 21.30 uur. Ik besluit te gaan beginnen aan het avondritueel voor het naar bed gaan en neem me vast voor het hoofdstuk dat ik moet bestuderen door te lezen in bed. Als ik dat nu iedere avond even doe, dan weet ik het na een week ook. Na alles klaar te hebben gelegd voor de volgende werkdag en heerlijk te hebben gedoucht lig ik in bed met het boek opengeslagen op de pagina waar ik in de keuken was gebleven. Mijn hele lieve man haalt het boek voorzichtig uit mijn handen na nog geen 5 minuten; lieverd doe je licht uit, je ligt al te slapen. Ik probeer nog slapjes wat te protesteren, dat dit echt moet en zo, maar het wordt niks, ik weet dat ik geen van de gelezen lettertjes ga onthouden. Dus geef ik het maar op, ga slapen en sta op mijn vrije dag vroeg op om te studeren. Alles bij elkaar toch de beste methode voor mij.

Dat bijstuderen zal nog niet meevallen ben ik bang.

 

 

 

 

Wij houden wel van een feestje!!

Niet dat we nou van die feestbeesten zijn, dat niet precies. Maar we vinden het wel heel leuk om een feest voor onze klanten te mogen verzorgen. Dat mogen we dan ook regelmatig doen. De aanleidingen zijn heel verschillend, de ene keer een verjaardag, dan een zoveel jarig huwelijksfeest, een jubileum, zoveel jaar bij de zaak, enzovoort, enzovoort. De inhoud van zo’n feestje en wat er geserveerd wordt is dan ook heel persoonlijk. Dat maakt het nu juist zo leuk.

Voor iedere activiteit die wij voor onze klanten organiseren gaan we persoonlijk met ze in gesprek. We willen precies weten hoeveel je te besteden hebt, welke wensen je hebt, hoe groot het gezelschap is, hoe lang het feestje moet duren, wat je precies wilt eten en of er nog bijzonderheden zijn waar we rekening mee moeten houden. Aangezien het voor jou een hele speciale gelegenheid is, willen we er voor zorgen dat onze inspanning er aan bijdraagt, dat je er nog lang met een goed gevoel op de bijzondere gelegenheid terug kunt kijken.

Onze ruimte is niet zo heel groot en afhankelijk van de vraag van de klant passen we de indeling met alle plezier aan. Dat maakt het vieren van een speciale gelegenheid bij ons intiem en knus. In het voorjaar en de zomer kunnen we met mooi weer ook naar buiten waardoor de mogelijkheden zich iets uitbreiden. Maar ja we wonen wel in Nederland, dus houden we altijd rekening met slecht weer.

Wil je naast het feit dat we het eten, de koffie en thee al dan niet met taart, ook nog andere activiteiten voor je verzorgen dan doen we dat met alle plezier. Om een aantal voorbeelden te geven kun je bijvoorbeeld voor je vrijgezellenfeest eerst mozaïeken en dan een kookworkshop doen, of het eten door ons laten koken.

Is er een familiedag kunnen we zorgen voor een huifkar tocht compleet met picknick in de buurt, of een fiets/wandeltocht uitzetten. En zoals al aangegeven we kijken wat je te besteden hebt en zoeken dan met elkaar naar de beste mogelijkheden. Ook met een kleine beurs kun je bij ons terecht. Volgens ons motto bijna alles kan, maar zeker alles is bespreekbaar, zoeken met jouw naar de perfecte invulling van jou dag, avond of feest.

Staat jou idee of wens hier nou net niet bij dan bel je ons toch even voor een afspraak. Wij hebben wel weer zin in een feestje.

feestje

Feestelijke groetjes van Ron en Martina

Gemangeld

We zijn bezig om het maandmenu samen te stellen. Dat vinden we een leuk klusje. In tegenstelling tot de meeste mensen hebben wij een overvloed aan ideeën over wat de pot zou moeten schaffen, dus zijn we altijd weer verheugd als we een menu mogen maken. We houden hierbij rekening met het seizoen, wat er aan groente eigenlijk behoort te groeien en wat er aan groente van het seizoen aankomt. Dat doen wij dan graag op woensdag want dat is onze vrije dag en dan hebben we daar alle tijd voor.

Daarna kijken we welke activiteiten we voor die maand al hebben staan. Dat varieert van catering, tot workshops, vergaderingen, feestjes en groepsetentjes. Nu komen de periodes van de feestdagen er weer aan. En ook die bijzonderheden proberen we te proppen in het menu. Daarna blijven er nog een aantal dagen over en die vullen we dan met heerlijke gerechten. Zoveel mogelijk gevarieerd en hopelijk voor elk wat wils.

Unknown-2Unknown

Het aspergeseizoen is weer van start gegaan. Heerlijk, ik ruik in mijn hoofd de verse aspergesoep, asperges met ei, ham, krieltjes en botersaus al. Het lammetjes seizoen is begonnen dus lamskoteletjes, lamscurry en lamsbout komen zeker weer in de lijst voor deze maand. En Pasen staat weer voor de deur. Leuk, we kunnen weer los met eiergerechten.

Op woensdag vallen echter bij ons ook de wekelijkse folders in de bus. Een feest voor Ron want hij maakt er een persoonlijk sport van, om net die aanbiedingen te vinden die ons eten dan extra leuk maken en ervoor zorgen dat we iets extra’s kunnen doen bij onze maaltijden, maar daarbij toch de prijs laag kunnen houden.

Voor mij zijn die folders iets minder een feest. Mijn oog valt namelijk op elke advertentie van onze concullega’s en hun Paasaanbiedingen. Telkens weer ben ik verbaasd over wat er aan eten wordt aangeboden zo tegen de feestdagen en voor welke prijs. Ron en ik praten er weer over, moeten we hier nu aan mee doen of niet.

 

Uiteraard vinden we het fijn klanten te hebben en daar voor te mogen koken. Tenslotte heb je daarom een kookstudio met huiskamerrestaurant. Ons eten is altijd vers gekookt en we proberen de kwaliteit van het eten zo hoog mogelijk op niveau te krijgen. Voor ons geen pakjes, geen kant en klare producten, maar eerlijke smaken van het seizoen van leveranciers die biologisch telen of heel goed zijn voor hun beesten. Geen vreetfestijnen voor weinig geld, maar gewoon lekker eten in goed gezelschap in een gezellige sfeer in alle rust tegen een eerlijke prijs.

Dus nee, we doen niet mee aan deze prijzenslag om klanten te trekken tijdens de Pasen. We blijven koken zoals we dat willen en belangrijk vinden. Tegen onze toch al niet hoge prijs. Maar we voelen ons wel een beetje gemangeld, je moet tenslotte de rekeningen wel kunnen betalen aan het einden van de maand. Maar trouw aan ons zelf en onze kwaliteit blijven vinden we belangrijker. En hebben we daardoor minder klanten dan is dat niet erg, tevreden zijn met je principes weegt niet op tegen geld.

We wensen u hele fijne Paasdagen met uw familie. Dat u maar volop mag genieten van al het lekkers en alle gezelligheid, dat doen wij ook.

Een bourgondische groet van Ron en Martina

De Boodschappenlijst

Gelukkig wist mijn collega cursist Carry waar we alle spullen van onze boodschappenlijst kopen konden. Handig als je ergens nieuw bent en mensen om je heen verzamelt die de weg weten. We hebben ons niet gerealiseerd hoeveel tijd het kost om je een totaal nieuwe omgeving te verkennen. Een normale boodschap halen duurt dan ineens twee keer zo lang. Je verdwaalt, niet altijd verkeerd omdat je dan hele leuke plekken tegen komt, maar waardoor het halen van gewone boodschappen nog langer duurt. Maar als het speciale dingen zijn zoals de bijenboodschappenlijst wordt het wel heel ingewikkeld, dus ben je blij met elke hulp die je krijgen kunt.

We gaan dus naar Gerard en Berdie voor onze spullen. We wonen hier al bijna vier jaar maar nog steeds moet ik erbij nadenken dat het kopen van spullen bij mensen die je “kent” nog langer duurt als verdwalen. Dat komt door de ongelooflijke gastvrijheid hier. Je kunt niet zo maar aankomen, je spullen halen en er weer uit rennen, nee daar hoort op zijn minst een kop koffie bij.  Nu is het altijd leuk om bij Gerard en Berdie te zijn, ze zijn super hartelijk en Gerard als imker met 60 jaar ervaring, heeft altijd wel een goed verhaal over de bijen te vertellen. Dus strijk ik graag neer voor een kop koffie en een praatje. Het betekent vervolgens wel dat ik mijn vrije ochtend kwijt ben, maar dat heb ik er graag voor over. Gelukkig had ik dit in mijn planning meegenomen dus kan ik er ook van genieten.

images-1

Na de koffie begint de verkoopsessie: bijenkap al dan niet met jack. Of ik alleen de kap wil, een jack dat je over je hoofd aantrekt of de wat duurdere uitvoering met de rits aan de voorkant? Pfff oke dit gaat nog langer duren als ik dacht. Aangezien ik deze aankopen niet geheel in mijn budget had opgenomen ga ik voor de gemiddelde prijs afgewogen tegen comfort. Dus er komt een bijenkap met jack dat je over je hoofd aantrekt. Natuurlijk wel 2 maten groter wordt mij verteld? Ja want hij moet regelmatig gewassen worden in verband met Propolis en natuurlijk moet er in de herfst een dikke trui onder worden aangetrokken. Bijenkasten staan nu eenmaal buiten. Ik voel me op dit moment een echte beginner, maar goed ook die zijn uitgegroeid tot profs dus er is nog hoop. Flink studeren is dus wel aan de orde. De andere zaken zijn vlot geregeld, handschoenen in de maat M zijn nog voorradig, een beitel en veger ook.

imgres-1

Goed dan graag over naar de bijenkast. Zo eenvoudig gaat dat nu ook weer niet. De bijenkasten zijn op en moeten worden besteld en opgehaald in Duitsland. Hoeveel ik er nodig heb? Nou denk ik, laat ik maar voorzichtig beginnen met 1, uitbreiden kan altijd nog nietwaar. Zodra ze binnen zijn krijg ik een telefoontje. Kan ik ondertussen wel al nadenken over de kleur en natuurlijk op zoek naar bijvriendelijke verf. Hoe kom ik erachter welke kleur het beste is en wie verkoopt hier in de buurt dan bijvriendelijke verf? Ik kijk weer verschrikt naar Carry, die wederom geruststellend knikt. Hennig an, zeggen ze hier, het komt wel goed.

Ik schreef het de vorige keer al: ik ben hier wel erg naïef aan begonnen.

 

 

Volksvertegenwoordigster

Hoe ik volksvertegenwoordiger geworden ben is nog een heel verhaal. Dat red ik niet in 1 blog, dus schrijf ik een serie. Je moet je tenslotte blijven ontwikkelen, en daarvoor is het schrijven van een serie weer een mooie stap. Ik voeg dit dan toe onder de categorie mijn Bijbaan, dan weet je het weer altijd te vinden.

Ik hou enorm van honing en daar is de fascinatie voor bijen dan weer een logisch gevolg van.  Hoe is het mogelijk dat zo’n klein beestje van zoiets kleins en gek spul als stuifmeel zo’n heerlijk product maken kan. Zich van stuifmeel een huis bouwt, kraamkamers maakt voor hun broed en met minstens 40.000 bijen op het hoogtepunt van de korf leeft zonder ruzie. Daar kunnen we als mensen nog wat van leren dacht ik zo. Het is voor ons als mensen overigens nog steeds niet mogelijk honing na te maken. Hoe wonderbaarlijk is dat!

Nu heb ik natuurlijk mijn hele leven in de stad gewoond en vond dat ik daar geen ruimte had voor bijen. Dus was mijn vreugde groot toen wij naar Den Ham verhuisden en daar alle ruimte kregen. Nu ben ik altijd van samen gezellig en kon een kennis vinden die samen met mij de bijencursus wilde doen. Vind ik altijd handig dan kun je samen met en van elkaar leren. Zo gezegd en gedaan.

Ik geef het toe ik ben soms een beetje naïef. Ik had bedacht dat ik eerst theorie zou doen en dan zou besluiten of ik bijen ging nemen. Mijn schrik was dan ook groot toen ik op de eerste cursusavond hoorde dat ik binnen 1 maand de trotse eigenaresse zou worden van een heus bijenvolk. De cursus bestond namelijk uit theorie en eigenlijk heel logischerwijze praktijk. Het theoretische gedeelte zou zelfs worden afgesloten met een heus schriftelijk examen. De praktijkafsluiting zou bestaan uit het feit dat je bijenvolk aan het einde van de winter zonder ziekte zou hebben overleefd. En gek genoeg voelde dat ineens als een hele verantwoording.

Op de eerste avond werd mij al direct duidelijk dat ik niet genoeg geld opzij had gelegd voor deze nieuwe hobby. Maar ik werd wel gegrepen door het enthousiasme van de docenten dus had er geen spijt van dat ik me had opgegeven. Ik kreeg de studieboeken uitgereikt, de planning van de lesavonden en praktijkochtenden werd uitgedeeld en we moesten groepen maken die met elkaar de zaterdagochtenden van de praktijk zouden doorbrengen. Zo gezegd zo gedaan.

Het boodschappenlijstje van alles wat je nodig had op de praktijkochtenden werd opgelezen: bijenkap al dan niet met jack, beitel, handveger, roker, tabak, goed passende handschoenen. Verschrikt keek ik mijn kennis aan, wist zij waar we dit allemaal kopen konden? Ze knikte geruststellend, geen zorg het kwam wel goed. Gelukkig woonde zij haar hele leven al hier en wist precies waar we moesten zijn. Al met al gaf het me het gevoel dat ik nog een hoop te leren had, over de omgeving en over de bijen. O ja, als er geen bijenkast voorradig was binnen nu een maand, moest deze natuurlijk wel worden aangeschaft. De avond werd afgesloten met de opdracht de benodigde zaken aan te schaffen en een aantal hoofdstukken uit het boek te bestuderen.

Volgende week de eerste theorieavond. Ik kan niet wachten.

 

 

Heimwee

Nee, nee, begrijp me niet verkeerd. Ik wil echt niet terug naar het Westen. Maar heel, heel soms heb ik stiekem een beetje heimwee.

“You don’t know what you’ve got until its gone” is voor mij van toepassing. Wat wil het geval. Woensdag is onze vrije dag. Tenminste dat nemen we ons altijd voor en proberen dus zo min mogelijk te plannen wat moet op die dag, maar zo veel mogelijk wat leuk is. En soms hebben wij dan stiekem, geen zin om te koken. Dat overkomt de beste kok, dus zelfs ons wel eens. Dat was in het Westen niet zo’n probleem. Er was altijd wel iets van onze gading op loop of fietsafstand te vinden van de een of andere internationale keuken. En ik had zin in roti.

Roti_Masala_Trafasie

Ken u roti? Een Surinaams Hindoestaanse specialiteit. Een pannenkoek gemaakt van en met kikkererwten, of aardappel,

waarop bijvoorbeeld pittige kip in saus, kousenband ( een soort sperzieboon) en in Garam Masala gekookte aardappelen worden gelegd. De vulling voor de pannenkoek kan echter van alles zijn. De Surinamers of hindoestanen eten deze lekkernij bij voorkeur en vanuit traditie met hun handen. De pannenkoek wordt dan gebruikt als bestek. In elk hapje pannenkoek wordt iets van de ingrediënten genomen en met een beetje van de saus opgegeten. Het is een luxe gerecht en wordt veelal geserveerd met feestelijkheden. We hebben Surinaamse  vrienden die dit voor ons maakten en ons hebben geleerd hoe wij een heerlijke roti kunnen maken. Daarnaast werden wij  in hun geheim ingewijd, in welk afhaalrestaurant wij dit in Zoetermeer het beste konden halen. En ik ben er dol op.

Tja en toen werd het lastig. We zijn al best aardig ingeburgerd hier in het Hamse en weten dus enigszins wat er in de buurt af te halen is aan eten. En daar zit geen roti tussen. We hebben het internet eens op nageslagen en kwamen er achter dat we dan al gauw zo’n 20 km moesten rijden. Dat is me dan te gek. Helaas hadden we niet alle ingrediënten in huis om zelf roti te maken. Het is een gerecht dat de volgende dag het beste smaakt en het maken van de pannenkoeken is behoorlijk intensief. Dus dat ging niet door.

En toen kreeg ik heimwee. Heimwee naar een internationaal afhaalrestaurant dichtbij, een keur aan verschillende keukens, zo maar een reis maken naar smaken van India, Japan, Mexico, Hongarije of Spanje. Heimwee naar het kunnen binnen lopen van toko, een turkse winkel, de Haagsche markt en gewoon uit alle landen even iets kunnen halen om een heerlijke maaltijd mee te koken. Maar ineens was daar op het internet een advertentie van een toko in Wierden. Zou het dan echt?

We zijn in de auto gestapt en gaan kijken. En ja daar was het pareltje in Twente. Een heuse kleine toko, met alle ingrediënten die ons zo vertrouwd zijn. De buitenlandse geuren kwamen ons tegemoet bij het openen van de winkeldeur. Met tempeh, kousenband, sereh en laos zo maar vers te krijgen. Met een vriendelijke winkelier die aanbiedt dat als we iets missen hij er voor zorgt dat we het krijgen, als we het maar op tijd zeggen. En dus slaan we in, heerlijk!  De heimwee verdwijnt en maakt plaats voor weer een stukje verankering in Twente. Dat we zouden blijven hier was ons al wel duidelijk en met het hebben van een toko in de buurt voelen we ons hier weer een stukje meer thuis.

De roti is het die dag niet meer geworden, we hebben heerlijk indische gekookt en alle spulletjes voor een heerlijke roti meegenomen. Binnenkort sieren zowel roti als indisch eten ons dagmenu op. Reserveer gerust als je lekker mee wilt genieten.

Schermafbeelding 2017-03-08 om 17.10.25

Een bourgondische groet van Ron en Martina

 

Het is er echt weer voor!

Druilerig, winderig en een beetje waterkoud. Het heeft vandaag het grootste gedeelte van de dag geregend. Het recept was al een beetje naar de achtergrond verdwenen, maar goede dingen moet je in ere herstellen en daarom zetten wij het weer op onze kaart. Het Zeven Zaligheden Captain’s Dinner. In de tijd dat Ron bij een cateringbedrijf werkte maakte hij dit regelmatig. Bonen zijn niet alleen leverancier van vezels, antioxidanten, eiwitten, vitaminen en mineralen, maar daarnaast vinden wij ze vooral gewoon erg lekker.

Het Captain’s dinner stamt uit de tijd van de Engelse handelscompagnieën en de Nederlandse VOC (Verenigde Oost-Indische Compagnie). Zeelieden waren langdurig op reis en in de vochtige scheepsruimen zou voedsel snel beschimmelen en bederven.

De gewone bemanning leefde voornamelijk op de rantsoenen van scheepsbeschuit (harde droge koeken), peulvruchten en spekvet die aan boord verstrekt werden.

De kapitein kon het zich echter veroorloven om wat luxere, maar goed houdbare, gezouten mager spek, mosterd en ingemaakt ‘tafelzuur’ mee op reis te nemen, onderdelen van een smakelijk ‘Captain’s dinner’.

Het Zeven Zaligheden Captain’ s Dinner bestaat uit bruine bonen met 7 zalige toevoegingen. Je kunt kiezen uit de vegetarische variant en de variant met mals scharrelvarkenvlees. De bruine bonen zijn heerlijk gestoofd op ons petroleumstelletje in een heerlijke groentenbouillion met daarbij:

  • gefruite uitjes, lekker knapperig
  • verse roden uitjes, zoet en licht pittig
  • ons huisgemaakt Hammerspek; niet te zout, goed gekruid en langzaam gegaard in de oven
  • ons zelf gemaakt zoetzuur van courgettes uit eigen tuin, naar oma’s recept
  • Twentse mosterd van de mosterdmolen van Knobben
  • zelf gemaakte piccalilly
  • en stroop en lekkere toevoeging bij alle hartige garnituur

Het is nog steeds jammer dat we geen geurblog’s hebben, want ik kan je verzekeren, door alle lekkere geurtjes die op het moment van schrijven van dit blog door de keuken zweven krijg je vanzelf trek. Je raadt dus vast wat wij gegeten hebben vandaag.

Een bourgondische groet van Ron en Martina